سازه های کششی ، پوشش ها و یا تعریف کننده فضاهای محصوری هستد که در آنها پارچه از قبل شکل داده شده و پیش تنیده می شود تا فرمی را ایجاد کند که تحت تاثیر انواع بارها در محیط، پایدار باشد.
با اینحال در چنین تعریف محدودی، ویژگی همیشگی آنها یعنی جاذبه شان از قلم می افتد، سازه های کششی با جرات و جسارت،ارائه کننده اشکالی منحنی در جهانی از زوایای قائم هستند. سازه پارچه ای در محیط معمارانه ای که مملو از بکارگیری ماهرانه لایه ها و نازک کاری ها برای مخفی کردن رفتار یک ساختمان است، اشکالی های تک هستند که ساختار، نحوه رفتار و حتی اتصالات خود را جسورانه در معرض نمایش قرار می دهند.
ویژگی های سازه های کششی پارچه ای
- در این سازه های پارچه ای، مواد انعطاف پذیر و سبک وزن دارای ترکیبی از تنش کششی و فشار هستند.
- آزادی فرم این سازه ها بستگی به شرایط قرارگیری و نوع طراحی دارد.
- معماری کششی برای سیستم های آمفی تئاتر، سیستم های سقف بام و سازه های چادری استفاده می شود و بدین شکل، بافت و یک عنصر منحصربفرد زیبا را ایجاد می کند.
- با استفاده از سازه پارچه ای کششی، اشکال پیچیده خمیده دردسترس تر و مقرون به صرفه تر خواهد بود.
- با بکارگیری مواد صلب و سنتی در ساخت و ساز نمی توان با اندک هزینه به اهداف رسید و طراحی مناسبی ایجاد نمود.
- این سازه ها در کنار براورده ساختن الزامات سازه ای، درمقابل شرایط مختلف آب و هوایی و تنش محیطی دوام مناسبی دارند.
انتخاب فرم سازه های کششی پارچه ای
سازه های پارچه ای کششی از این جهت که فرم هایشان تا حد زیادی از ملاحظات سازه ای نتیجه می شوند و به شکل بسیار تاثیر گذاری، جریان نیروها در سازه را انعکاس می دهند، با بهترین سازه های پوسته سنگی یا بتنی قابل قیاس هستند. برخلاف اغلب فرم های ساختمانی متداول، طرح سازه ها ی انها از بیان معمارانه شان جدایی ناپذیر است که اغلب موجب محو شدن مرزبندی مشخص بین نقش های مهندس سازه و معمار می شود.
بخش عمده ی ساخت و سازهای معاصر، هم به دلایل عملکردی و هم فرهنگی مستطیلی شکل هستند، یعنی فرم ها با خطوط مستقیم و زوایای قائم تعریف می شوند زوایای نامتعارف و شکل های منحنی به طور معمول با امساک و برای جلوه های نمایشی در معماری معاصر استفاده می شوند. گاهی اثر قدرتمند سازه های چادری در بناهایی نظیر ساختمان شرقی گالری ملی هنر در واشنگتن دی سی را می توان دید.
در سازه های چادری کششی تمامی فرم ها اغلب منحنی هستند و زوایای کمی قائمه اند. معماران در چنین فرهنگ محدود و مقیدی از طراحی معاصر، به ندرت و گاهی نقشی برای انها پیدا می کنند و به طور معمول برای انها کمترین نقش بصری را در نظر می گیرند.
هیجان سازه های کششی به بیان جسورانه ی فناوری های برخاسته از آن و برآورد کردن الزامات فیزیکی پوشاندن فضا به صورتی کارامد و با صراحت بیانی، مربوط می شود. این همان کیفیتی است که چشمان مردم عادی را در هنگام دیدن سازه کششی با دهانه آزاد بزرگ، از تعجب باز می کند.